The Strokes – The New Abnormal

Konačno, nakon sedam godina studijske tišine i decenije lutanja kroz eksperimentalne faze, album The STROKES – New Abnormal označava trijumfalan povratak njujorških ikona na tron modernog Indie Rock zvuka. Pod dirigentskom palicom legendarnog producenta Rick Rubin-a, bend je uspeo da rekontekstualizuje svoju prepoznatljivu „cool“ estetiku, polirajući je do savršenstva. Ovo nije puka nostalgija za ranim dvehiljaditim; ovo je zvuk benda koji je prihvatio svoju zrelost, zamenjujući garažnu prljavštinu kristalno jasnom produkcijom i sofisticiranim aranžmanima, dok omot albuma krasi slika Jean-Michel Basquiat-a, savršeno vizualizujući haotičnu prefinjenost muzike unutar njega.

Zvučna slika albuma snažno flertuje sa estetikom osamdesetih, preplićući elemente New Wave-a i Synth-Pop-a sa klasičnim gitarskim deonicama. Uvodna numera The Adults Are Talking donosi onu prepoznatljivu, metronomski preciznu igru gitara između Albert Hammond Jr.-a i Nick Valensi-ja, dok pesma Bad Decisions bez stida interpolira melodije Billy Idol-a, stvarajući instant radijski hit. Ipak, srce albuma leži u njegovim melanholičnim trenucima; At The Door je sintesajzerska balada bez bubnjeva u kojoj Julian Casablancas isporučuje verovatno najemotivniji vokalni performans karijere, dokazujući da njegov falseto s godinama dobija na teksturi i težini.

Ovo izdanje predstavlja njihovo najkoherentnije delo još od kultnog prvenca Is This It, ali sa potpuno drugačijom emocionalnom paletom. Umesto mladalačke nonšalancije, ovde dominira refleksija i rezignacija, kulminirajući u grandioznoj završnici Ode To The Mets, koja služi kao spora, elegična himna za prohujala vremena. The Strokes su ovim pločom dokazali da su vitalni, relevantni i sposobni za evoluciju, čineći ovaj album obaveznim delom kolekcije svakog ozbiljnog audiofila koji ceni vrhunsku produkciju i autentičan rokenrol duh.